Dean Thurura (25) blijft bij Chiefs Leuven

Dean Thurura (25) blijft bij Chiefs Leuven

Leuvens jeugdproduct Dean Thurura (25) heeft zijn contract met de Chiefs verlengd. De vaste waarde bij de Belgische nationale ploeg vormt komend seizoen in de BeNe League en in de Belgian Cup opnieuw een belangrijke schakel in het team van de Canadees-Belgische coach Gil Paelinck. Thurura is een heel constante speler die zowel aanvallend als verdedigend kan ingeschakeld worden.

Thurura is alvast opgetogen over zijn verlengd verblijf in zijn thuisstad Leuven. “Ik ben enorm gemotiveerd voor het komend seizoen. Ik merk ook dat er bij het bestuur van de Chiefs heel wat ambitie is. Zoiets geeft vertrouwen. Zelf ben ik alvast begonnen met de voorbereidingen. De honger is groot", lacht Dean.

Het nummer 10 van de Leuvenaars groeide op in Korbeek-Lo (Bierbeek). Dat is slechts enkele kilometers van de ijsbaan in Heverlee (Leuven). Toch was er aanvankelijk niets dat deed vermoeden dat Thurura een bekende naam zou worden in de Belgische ijshockey scene. "Toen ik op mijn zesde een hobby zocht, had mijn vader eigenlijk maar één voorwaarde. Ik mocht kiezen wat ik wou, zolang hij maar niet elke week langs de zijlijn van een sportveld in de regen moest gaan staan. Tijdens een toevallige schaatsbeurt een tijdje later, was ik meteen gefascineerd door enkele jongens op ijshockeyschaatsen. In de daar opvolgende paasvakantie volgde ik als jonge knaap het ijshockeykamp van - mijn huidige coach - Gil Paelinck. Het beviel me enorm. Het seizoen nadien heb ik me aangesloten bij de club. Tot tevredenheid van mijn vader die in de Leuvense ijshal geen regen moest vrezen".

Ijshockey had voor de jonge Thurura iets magisch. "Je maakt in het ijshockey enorm snel vrienden. Meer nog: er ontstaan heel wat internationale vriendschappen. Bovendien beoefende je als jong kereltje een sport die niemand anders in je klas of zelfs in je school deed. Om matchen te spelen maakten we verplaatsingen naar alle uithoeken van het land. Bij andere sportteams was de competitie steevast in de eigen streek of provincie. Dat maakte het allemaal heel speciaal. Op het ijs zelf was het aanvankelijk wat aanpassen. De trainingen waren allemaal in het Engels. Als kleine speler verstond ik er niets van. Ik zie mijn mama nog aan de boarding staan om alle instructies van de coach te vertalen en naar mij te roepen".

De 25-jarige Thurura woont momenteel in Lovenjoel (Bierbeek) en is actief in de vastgoedsector. Dromen van een ijshockeycarrière in het buitenland doet hij niet. De ambitie om één van de volgende jaren eens de Belgische beker of de BeNe League trofee in de lucht te mogen steken, koestert hij wel. "Als jonge speler heb je eigenlijk maar één doel: het eerste team halen. Je kijkt daar als jeugdspeler naar op. Onder coach Jos Lejeune kreeg ik in het seizoen 2009-2010 mijn kans om geleidelijk aan mijn opwachting te maken bij het eerste team. Meetrainen, meegaan naar wedstrijden en vervolgens groeien als speler. Het functioneren van zo'n 1e team blijft uiteindelijk toch iets bijzonder. Vooral de uitgebreide omkadering is iets waar je als jeugdspeler enkel maar van kan dromen. Het is echt super dat je een dergelijk team van mensen hebt tijdens de matchen: van het zetten van thee tot het voorzien van het materiaal. Aan alles wordt gedacht".

Hoewel Thurura ondertussen al een tijdje een vertrouwde naam is in het ijshockey, toch blijven heel wat speakers tijdens de teampresentatie voor de match struikelen over de uitspraak van de familienaam. "Dat is inderdaad soms lachen. Mijn ploegmaat Borya Kolyasnikov kan er van meespreken. Die heeft al heel wat kalasjnikov-varianten horen passeren. Wat mijn familienaam Thurura precies wil zeggen of waar de naam vandaan komt, heb ik nooit kunnen achterhalen. Ik weet enkel dat mijn vader Keniaanse roots heeft en in zijn jeugd met zijn moeder in België is komen wonen".

Dean Thurura maakt op het hoogste niveau al vijf jaar deel uit van de Belgische nationale ploeg. Hij was er bij op de wereldkampioenschappen (D2) in Bulgarije, Kroatië, Ijsland en Spanje. "Met landen als Australië, Nederland, Spanje en Servië treffen we veel tegenstanders die ongeveer op hetzelfde niveau zitten. Ik denk wel dat ons land bijna klaar is om vooruitgang te maken en een niveau te klimmen. Er komt een sterke generatie jongeren aan die hun opleiding in het buitenland kregen. Ook de komst van de BeNe League is een positieve zaak voor het algemeen niveau. De BeNe League is overigens een super interessante competitie. Veel ploegen zijn aan elkaar gewaagd. Dat maakt het boeiend. Er wordt tot op de laatste speeldag geknokt voor de playoffs".

De kapitein van de Leuvenaars is alles behalve een enfant terrible. Ooit begonnen met nummer 20, maar ondertussen speelt hij al enkele jaren met nummer 10. "Toen de twintig ooit eens niet meer beschikbaar was, heb ik gekozen voor een nummer dat er het meest op leek. Tien dus. Eigenlijk maakt mij dat weinig uit. Ik heb ook niet echt een favoriete positie in de ploeg. Zolang ik maar op het ijs sta, is alles goed". Het voorbije seizoen eindige Leuven vijfde in de poule van de BeNe League. Net onvoldoende voor de play-offs. "Die hadden we zonder die aftrek van 6 punten (na een heel discutabele beslissing rond het opstellen van import-speler teveel, red.) zeker gehaald. Op voorhand had ik nooit gedacht dat we met die extreem jonge ploeg zo ver zouden geraken. Wat dat betreft hebben we een goed seizoen gespeeld".

Volgens Thurura moeten de Chiefs komend seizoen wel zeker in de play-offs raken. Niet evident aangezien Leuven een beetje het etiket heeft een wisselvallig team te zijn. Door de vaak jonge selectie veroorzaken examenperiodes en sociale verplichtingen van de spelers voor ups en downs in de resultaten op het ijs. "Het klopt dat die dingen in het verleden hebben meegespeeld. Maar dat kunnen we ons op het niveau van de BeNe League niet meer permitteren. Examens mogen geen excuus zijn. Dat neemt niet weg dat elke ploeg tijdens het seizoen van ruim 20 weken ups en downs kent. Het allerbelangrijkste is daarom om conditioneel goed te zijn. Een hele week werken, trainen en twee matchen per weekend: het vergt nu eenmaal een goede fysiek en goede organisatie", besluit Dean Thurura.

 

Ondernemingenweg 1 - 3001 Heverlee (Leuven)
info@ihcl.be

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

x

<
>
x